13 Haziran 2016 Pazartesi

"Ormanlar kapkara oldu bile, ama gökyüzü hâlâ mavi"


"Ormanlar kapkara oldu bile, ama gökyüzü hâlâ mavi"

"Tam bu saatin incelikli ifadesi, değil mi? Paul Desjardins'i hiç okumamış olabilirsiniz. Okuyunuz çocuğum; şimdilerde, duyduğuma göre ahlak dersleri verip ahkâm kesiyormuş, ama uzun bir süre boyunca, berrak suluboya resimleri andıran mısralar yazmıştır...Gökyüzü sizin için hep mavi olmaya devam etsin genç dostum..."
 

Böyle yorumluyor Marcel Proust'un Swann'ların Tarafı romanındaki Legrandin karakteri çocuğa Paul Desjardins'in bu mısrasını. Beni de en az onun kadar etkiledi bu söz. Aklıma direk olarak çocukluğumdan kalan -nedendir bilmediğim- ama silinmeyen bir anı getirdi. Köyde dedemlerin evinde akşamüstü pencereden karşıda uzaktaki ormana baktığımda gördüğüm görüntü tam da buydu. Ormanın kapkara silüeti ve hemen üzerinde ince, kızıl bir çizgi ve gerisi mavilik. Her aklıma geldiğinde yeniden hissettiğim o anki garip huzuru bu cümleyi okuyunca aynen bu şekilde tekrar hissettim. Ne zaman buna benzer bir manzara görsem o dedemlerin evinde pencereden baktığım an ve bu söz tekrar aklıma gelecek bundan sonra. Hayatta insana kısa da olsa bu şekilde huzur veren anların varlığı ne kadar da değerli. Kıymetini bilmek lazım. Gökyüzü hepimiz için hep mavi olmaya devam etsin...

1 yorum:

Adsız dedi ki...

O içimiz kaplayan anlık huzurlar da gün gelir cennette sonsuzluğa ulaşır inşallah